Doe er nog maar een hoor. Hup, de fik erin!

Gut, door al het walgelijke nieuws deze week over ontgroeningen met bijna dodelijke afloop, waterdrinken tot je erin blijft, "laten we z'n cape in de fik steken, dat is leuk" en meer van dat soort verhalen over disputen en corporaal gedoe werd ik weer eens flink bevestigd in mijn oordeel dat je geen betere band met mensen krijgt omdat je gezamelijk over je heen hebt laten pissen. Dat het dat niet is wat het hem doet. Het zijn de jaren daarna die tellen, heb ik de afgelopen dagen gemerkt. Ik zie nu 19 jongens zeer verbroederd omdat het met een van hen niet goed gaat. Omdat ze elkaar op allerlei manieren zijn blijven zien, geinteresseerd zijn gebleven. Geen verplicht bierdrinken tijdens de eerste week september en daarna niets meer, nee gewoon jarenlang heel veel lief met elkaar delen en soms leed. Bruiloften, geboortes, verjaardagen, samen kerst en oud- en nieuw vieren, skivakanties, doopfeesten, stranddagen, buitenlandse feesttrips, etentjes, etentjes en nog meer etentjes en ook gewoon eens effe een belletje, een biertje of samen op vakantie. Er zijn heel erg veel leuke en mooie dingen gedeeld en dan wordt het zo vanzelfsprekend dat de je nare kant ook met z'n allen pakt. Want het is mij nu wel duidelijk dat hier niet alleen met mooi weer wordt gelopen, maar dat dat ook gebeurt als het met bakken uit de hemel komt. En dat is mooi. En dat moet ook vooral zo blijven. Dus ik steek vanavond weer een kaars op. U ook?